Kıbrıs'ta Bitmeyen Soykırımın Doruk Haftası (2)

**Hüseyin LAPTALI** · 20-12-2009, 02:05 PM

KIBRIS'TA BİTMEYEN SOYKIRIMIN DORUK HAFTASI... (2)

21 Aralık 1963, 1 Ocak 1964. Bu zaman içerisinde 120 bin nüfuslu Türk toplumuna soykırım uygulanmış ve 200'den fazla insan öldürülmüştü. Yaralılar, yıkılan yakılanlar da cabası. Kumsal mevkiinde öldürülen Binbaşı Nihat'ın üç çocuğu ve eşinin banyo küvetine yığılı cesetlerinin dehşet dolu hikayesini hepiniz bilirsiniz.

Yılbaşı günlerinde bir yıl böyle geçsin diye çılgın kutlamalar sürer gider. Ve o akşam dünya alem, "Vur patlasın çal oynasın," diyerek zom olurken, Kıbrıs adasında garip şeyler oluyordu.

1 Ocak 1964 günü Kıbrıs Türk halkı olmayan silahları ile mevzilerinde sabahlıyor, katliamsız bir yılbaşı günü geçirmekte olduğunu sanıyordu. Halbuki Koruçam ufuklarında Sadrazamköy'de, Rumlar tarafından sessizce inanılmaz cinayetler işleniyor, vahşet yaşanıyordu. Bu vahşet, doruğa çıkmış Kıbrıs'ta Bitmeyen Soykırımın haftasının, Kıbrıs Türk'üne son yılbaşı hediyesi idi.
Buralarda çobanlık yapan Karşıyaka'lı yedi kişilik bir aile, toptan öldürülerek kuyuya atılmıştı. Artık onlarda, "Bir daha onlardan haber alınamayanlar," listesine yazılmıştı. Seneler sonra kuyuda yaşadıkları tespit edilen aile, Baba Rahmi Hasan(59), Anne Ayşe Rahmi(42) ve çocukları Hasan(15), Zahide(12) Ahmet(7), Şerife(5), Mustafa(2)'dan oluşuyordu. (Şehitler Ölmez Albümü).

Ruhları şad olsun.

Ne gariptir ki bu aile, Karşıyaka köyünde doğmuşlar, büyümüşler, otlak alanları daha uygun olan Sadrazamköy'de tek başlarına davarcılık yapıyorlar, Karşıyaka'da ise ikamet ediyorlardı.

Rum'dan sessizce gelen ölümün dehşetini düşünmeden, daha doğrusu düşünemeden, akıl edemeden, bu otlaklarda rahatça çobanlık yaparak geçiniyorlardı. Rum adaletinin, tek başına çaresiz ve savunmasız halde rasgele gördükleri insanları, aileleri canlı canlı veya öldürüp kuyulara atmakla eşdeğer olduğu, onların akıllarının kenarından bile geçmiyor, geçemiyordu.

Türk milletinin insan olma üstün karakteri, böyle bir düşünceye cevaz dahi (izin dahi) vermezdi.

Türk düşmanlığından gözü dönen Rum barbarların, yollardan tenhalardan kaçırdıkları sivil Türkleri canlı canlı kuyulara attıkları ve üzerlerine toprak döktükleri 44 yıl sonra ortaya çıktı. Vahşice katledilen Türkler arasında 2,5,7,12,15 yaşındaki 5 çocuk ile anne ve babaları da vardı.

Rum barbarların yaptıkları vahşet 44 yıl sonra Tseri köyünden yaşlı bir Rum′un Yenidüzen gazetesi yazarı Sevgül Uludağ′a yaptığı açıklama ile ortaya çıktı...

Sevgül Uludağ, "Kıbrıslı Rum şahidimiz, onların Sadrazamköy′de Paraskevaidis′e ait tarlanın bittiği noktada bulunan kuyuda gömülü olduklarını anlattı. Bundan gayrı esas başka bir olaydan daha bahsetti," diye anlatıyordu.

"Tam olarak kaç kişi attılar kuyulara bilemiyorum. Size gösterdiğim ilk kuyunun çevresinde kan vardı ve sonra kuyunun üstünü örtmüşlerdi. Buna benden başka tanık olanlar vardır.

Bu ilk kuyuya atılan kişiler vurulmuş ancak öldürülmemişlerdi... Bağırıyorlardı ve çığlıkları duyuluyordu. Bu sesleri duyan bazı köylülerimiz, kahvede kavga çıkarmışlar ve bu yapılana itiraz etmişlerdi. Bunun üzerine köyün şirocusu (kepçe operatörü) giderek üstlerine taş yığmıştı.

... Dediğim gibi o yerde dört-beş kuyu vardır. Bunlardan ikisinde insanların gömülü olduğundan eminim. Diğerlerinde gömülü olan insanlar var mıdır, yüzde yüz emin değilim.

Bunlar çoban kuyularıydı...

Tarlanın bittiği yerde bir yükselti vardı. Bu yükseltinin altındaki kuyuda ise Sadrazamköy′den bir Kıbrıslı Türk ailenin öldürülerek gömüldüğü anlatılıyordu.

Çoluk-çocuk, hepsi bu kuyuya gömülmüşler..." dedi.

1 Ocak 1964 günü başka tenhalarda 4 şehit daha vermiştik. (Şehitler Ölmez Albümü)
O günlere ait olayları inceledikçe çıldıracağım. 1 Ocak 1964 Hıristiyan aleminde İsa'nın mutlu doğum günüydü. Tüm Vahşi Batı ve tüm dünya, "Vur patlasın, çal oynasın," yapıyordu.

Halbuki;
Ada'nın her yanında Kıbrıs Türk'ünün hali buydu. 21 Aralıktan beri sürüp gelen bu vahşete Kıbrıs Türk'ü "KANLI NOEL" demeyip de ne diyebilirdi ki!..

Bu durum, Soykırım Vadisinde şehitler vere vere, şehitlikler kura kura devam edecekti.

"Bir gün Anavatan gelip bizi kurtaracak!", Türklerin umutları buydu. Bu umut 1974 Mutlu barış Harekatına kadar sürecek ve onların ruh gibi yaşamlarının gıdası olacaktı.

"Kanlı Noel" bir Türk abartması değil, Kıbrıs Türk'ünün 11 yıllık vahşet ve dehşet dolu hikayelerinin başlangıcıdır. Onlar şehit, biz gazi. Ruhları şad olsun.

Geçmiş olsun.

20 Temmuz 2009
Hüseyin Laptalı

**Nejdet Halil** · 21-12-2009, 12:21 AM

Huseyin Bey, yazilarina tesekkurler, sag ol.

Bizler, Lefkosada, Girnede, Magusada, Lefkede ve Karpazda Rumlarin bize yaptigi soykirimina karsi gosterisli birer abide/anit yapmamiz lazim ki simdiki ve gelecek nesiller bizlere ayarlanan/yapilan ihanetleri her zaman gorup ibret alsinlar. Lutfen bunu Hukumetimizden rica edin.
Saygilarimla
Nejdet Halil

**Bülent Baysal** · 21-12-2009, 04:55 PM

Muhterem Hüseyin Laptalı Ağabeyim,

Müsaade ederseniz büyüğüm olarak size Ağabeyim diye hitap etmek istiyorum. Yazınızı elem ve üzüntüden ve bunun yanında bu masum insanlara, (Yüce Tanrı O masum şehitlere sonsuz rahmet ve mağfiret eylesin.) bu insanlık dışı, acımasız kıtalı reva gören gavura hırs ve kinimden içim titreyerek okudum. İnsan olan bunu yapmaz, yapamaz.

Bu yazınızı muhakkak rumla müzakereler yapan işbirlikçi etkililer ve yetkililer de (şimdilik) okumuş olmalı. Acaba onlar ne düşünüyorlar. Bizi katillere satmayı, özgürlük, bağımsızlık ve onurumuzu pazarlık konusu yapmayı mı, yoksa Türk'ün istikbal ve bekası için mevcutları ile mücadele eden Vatansever tutkunlara destek olmayı ve hatta katılmayı mı ? Bence cibiliyetleri gereği birinciyi yapmaya devam edecekler.

İyi ki varsınız, acı ve elem dolu, ancak insana UNUTMAMAYI ENJEKTE EDEN değerli yazınıza saygı ve sevgilerimle teşekkür ederim.

Kahrolsun Türk'e zulüm ve soykırım uygulayıcıları ve onların işbirlikçisi hainler. Elbet birgün hesap günü gelecektir.

Bülent Baysal Kardeşiniz.

**Levent Akıncı** · 21-12-2009, 09:43 PM

Sevgili Laptalı ağabey,
Hep merak etmişimdir, tüm bunlar olup biterken Talat ve avanesi ne yapıyor, nerede yaşıyordu? Acaba ailesinden birileri-diyelim ki oğlu veya kızı-bu katliamlardan birisinde yok edilip kuyuya atılsaydı, şimdi Hristofyas ile teslimiyetçi anlaşmalar yapmaya kalkar mıydı?
Yazını üzüntüyle okudum, kurtaramadık bu soydaşlarımızı ama olsun geride kalanlar için canlarını feda ettiler, ruhları şad olsun.
Sevgi ve saygılar.

**Hüseyin LAPTALI** · 22-12-2009, 01:30 AM

Nejdet, Bülent ve Levent Kardeş,
Benim gençliğimde Lapta'da bir tekerleme vardı. Girne veGirnelileri tarif ederdi.
Girne,
İçine girme,
Girersen eylenme (oyalanma, geç kalma anlamında)
Eylenirsen evlenme,
Evlenirsen çocuk etme,
Çocuk yaparsan evlendirme
..........
..........
diye söyleyene göre uzayıp giden bu tekerleme ne kadar da çok Talat'ın karakterine atıfta bulunuyor. Talat kendisi biliyorsunuz Girnelidir.
Selamlar.
H.LAPTALI

Konu Bilgileri			Kısayollar
	Konu Basligi Kıbrıs'ta Bitmeyen Soykırımın Doruk Haftası (2)	Cevaplar 4	Sonraki Konu sonraki Konu
	Görüntüleyenler	Görüntüleme 248	Önceki Konu önceki Konu

20-12-2009, 02:05 PM	#1
Profil Hüseyin LAPTALI Onursal Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Aug 2008 Mesajlar: 377 Konular: Uye No:2166 Ettiği Teşekkür: 655 365 Mesajına 1,761 Kere Teşekkür Edlidi İlgi Alanları Extra: Madalyaları Toplam Madalya: 10	Kıbrıs'ta Bitmeyen Soykırımın Doruk Haftası (2) KIBRIS'TA BİTMEYEN SOYKIRIMIN DORUK HAFTASI... (2) 21 Aralık 1963, 1 Ocak 1964. Bu zaman içerisinde 120 bin nüfuslu Türk toplumuna soykırım uygulanmış ve 200'den fazla insan öldürülmüştü. Yaralılar, yıkılan yakılanlar da cabası. Kumsal mevkiinde öldürülen Binbaşı Nihat'ın üç çocuğu ve eşinin banyo küvetine yığılı cesetlerinin dehşet dolu hikayesini hepiniz bilirsiniz. Yılbaşı günlerinde bir yıl böyle geçsin diye çılgın kutlamalar sürer gider. Ve o akşam dünya alem, "Vur patlasın çal oynasın," diyerek zom olurken, Kıbrıs adasında garip şeyler oluyordu. 1 Ocak 1964 günü Kıbrıs Türk halkı olmayan silahları ile mevzilerinde sabahlıyor, katliamsız bir yılbaşı günü geçirmekte olduğunu sanıyordu. Halbuki Koruçam ufuklarında Sadrazamköy'de, Rumlar tarafından sessizce inanılmaz cinayetler işleniyor, vahşet yaşanıyordu. Bu vahşet, doruğa çıkmış Kıbrıs'ta Bitmeyen Soykırımın haftasının, Kıbrıs Türk'üne son yılbaşı hediyesi idi. Buralarda çobanlık yapan Karşıyaka'lı yedi kişilik bir aile, toptan öldürülerek kuyuya atılmıştı. Artık onlarda, "Bir daha onlardan haber alınamayanlar," listesine yazılmıştı. Seneler sonra kuyuda yaşadıkları tespit edilen aile, Baba Rahmi Hasan(59), Anne Ayşe Rahmi(42) ve çocukları Hasan(15), Zahide(12) Ahmet(7), Şerife(5), Mustafa(2)'dan oluşuyordu. (Şehitler Ölmez Albümü). Ruhları şad olsun. Ne gariptir ki bu aile, Karşıyaka köyünde doğmuşlar, büyümüşler, otlak alanları daha uygun olan Sadrazamköy'de tek başlarına davarcılık yapıyorlar, Karşıyaka'da ise ikamet ediyorlardı. Rum'dan sessizce gelen ölümün dehşetini düşünmeden, daha doğrusu düşünemeden, akıl edemeden, bu otlaklarda rahatça çobanlık yaparak geçiniyorlardı. Rum adaletinin, tek başına çaresiz ve savunmasız halde rasgele gördükleri insanları, aileleri canlı canlı veya öldürüp kuyulara atmakla eşdeğer olduğu, onların akıllarının kenarından bile geçmiyor, geçemiyordu. Türk milletinin insan olma üstün karakteri, böyle bir düşünceye cevaz dahi (izin dahi) vermezdi. Türk düşmanlığından gözü dönen Rum barbarların, yollardan tenhalardan kaçırdıkları sivil Türkleri canlı canlı kuyulara attıkları ve üzerlerine toprak döktükleri 44 yıl sonra ortaya çıktı. Vahşice katledilen Türkler arasında 2,5,7,12,15 yaşındaki 5 çocuk ile anne ve babaları da vardı. Rum barbarların yaptıkları vahşet 44 yıl sonra Tseri köyünden yaşlı bir Rum′un Yenidüzen gazetesi yazarı Sevgül Uludağ′a yaptığı açıklama ile ortaya çıktı... Sevgül Uludağ, "Kıbrıslı Rum şahidimiz, onların Sadrazamköy′de Paraskevaidis′e ait tarlanın bittiği noktada bulunan kuyuda gömülü olduklarını anlattı. Bundan gayrı esas başka bir olaydan daha bahsetti," diye anlatıyordu. "Tam olarak kaç kişi attılar kuyulara bilemiyorum. Size gösterdiğim ilk kuyunun çevresinde kan vardı ve sonra kuyunun üstünü örtmüşlerdi. Buna benden başka tanık olanlar vardır. Bu ilk kuyuya atılan kişiler vurulmuş ancak öldürülmemişlerdi... Bağırıyorlardı ve çığlıkları duyuluyordu. Bu sesleri duyan bazı köylülerimiz, kahvede kavga çıkarmışlar ve bu yapılana itiraz etmişlerdi. Bunun üzerine köyün şirocusu (kepçe operatörü) giderek üstlerine taş yığmıştı. ... Dediğim gibi o yerde dört-beş kuyu vardır. Bunlardan ikisinde insanların gömülü olduğundan eminim. Diğerlerinde gömülü olan insanlar var mıdır, yüzde yüz emin değilim. Bunlar çoban kuyularıydı... Tarlanın bittiği yerde bir yükselti vardı. Bu yükseltinin altındaki kuyuda ise Sadrazamköy′den bir Kıbrıslı Türk ailenin öldürülerek gömüldüğü anlatılıyordu. Çoluk-çocuk, hepsi bu kuyuya gömülmüşler..." dedi. 1 Ocak 1964 günü başka tenhalarda 4 şehit daha vermiştik. (Şehitler Ölmez Albümü) O günlere ait olayları inceledikçe çıldıracağım. 1 Ocak 1964 Hıristiyan aleminde İsa'nın mutlu doğum günüydü. Tüm Vahşi Batı ve tüm dünya, "Vur patlasın, çal oynasın," yapıyordu. Halbuki; Ada'nın her yanında Kıbrıs Türk'ünün hali buydu. 21 Aralıktan beri sürüp gelen bu vahşete Kıbrıs Türk'ü "KANLI NOEL" demeyip de ne diyebilirdi ki!.. Bu durum, Soykırım Vadisinde şehitler vere vere, şehitlikler kura kura devam edecekti. "Bir gün Anavatan gelip bizi kurtaracak!", Türklerin umutları buydu. Bu umut 1974 Mutlu barış Harekatına kadar sürecek ve onların ruh gibi yaşamlarının gıdası olacaktı. "Kanlı Noel" bir Türk abartması değil, Kıbrıs Türk'ünün 11 yıllık vahşet ve dehşet dolu hikayelerinin başlangıcıdır. Onlar şehit, biz gazi. Ruhları şad olsun. Geçmiş olsun. 20 Temmuz 2009 Hüseyin Laptalı

21-12-2009, 09:43 PM	#4
Profil Levent Akıncı Onursal Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Sep 2008 Mesajlar: 145 Konular: Uye No:3046 Ettiği Teşekkür: 1,588 147 Mesajına 1,189 Kere Teşekkür Edlidi İlgi Alanları Extra: Madalyaları Toplam Madalya: 5	Cevap: Kıbrıs'ta Bitmeyen Soykırımın Doruk Haftası (2) Sevgili Laptalı ağabey, Hep merak etmişimdir, tüm bunlar olup biterken Talat ve avanesi ne yapıyor, nerede yaşıyordu? Acaba ailesinden birileri-diyelim ki oğlu veya kızı-bu katliamlardan birisinde yok edilip kuyuya atılsaydı, şimdi Hristofyas ile teslimiyetçi anlaşmalar yapmaya kalkar mıydı? Yazını üzüntüyle okudum, kurtaramadık bu soydaşlarımızı ama olsun geride kalanlar için canlarını feda ettiler, ruhları şad olsun. Sevgi ve saygılar.

22-12-2009, 01:30 AM	#5
Profil Hüseyin LAPTALI Onursal Üye Bilgiler Üyelik tarihi: Aug 2008 Mesajlar: 377 Konular: Uye No:2166 Ettiği Teşekkür: 655 365 Mesajına 1,761 Kere Teşekkür Edlidi İlgi Alanları Extra: Madalyaları Toplam Madalya: 10	Cevap: Kıbrıs'ta Bitmeyen Soykırımın Doruk Haftası (2) Nejdet, Bülent ve Levent Kardeş, Benim gençliğimde Lapta'da bir tekerleme vardı. Girne veGirnelileri tarif ederdi. Girne, İçine girme, Girersen eylenme (oyalanma, geç kalma anlamında) Eylenirsen evlenme, Evlenirsen çocuk etme, Çocuk yaparsan evlendirme .......... .......... diye söyleyene göre uzayıp giden bu tekerleme ne kadar da çok Talat'ın karakterine atıfta bulunuyor. Talat kendisi biliyorsunuz Girnelidir. Selamlar. H.LAPTALI

Seçenekler
Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)